Hieronder het verhaal van Simon.
Simon Olije werkt sinds januari 2011 als assistent van de onderwijzers bij Sibusiso.
Hij heeft er plezier in om andere kinderen te helpen.
Simon Olije aan het werk als assistent-onderwijzer
Maar het verhaal van Simon bij Sibusiso begint al ver voor 2011.
De moeder van Simon kwam met hem in 2004 naar Sibusiso omdat hij niet kon spreken, Simon was toen zestien jaar. Zijn moeder vertelt dat Simon zich normaal, zoals andere kinderen, ontwikkelde. Hij leerde al behoorlijk praten. Hij was drie jaar toen hij hersenvliesontsteking kreeg. Pas toen hij vier jaar was merkte zijn moeder dat Simon niet was zoals andere kinderen en dat hij bijna niet meer sprak en ze vermoedde toen dat hij doof was.
Simon is op tien jarige leeftijd voor het eerst naar school gegaan maar dat ging niet goed. Hij heeft daarna een aantal jaren thuis voor de geiten gezorgd.
Nadat Simon met zijn moeder bij Sibusiso kwam, heeft hij eerst deelgenomen aan een drie maanden programma en hij ging leerde snel. Later kwam hij in het programma voor praktische vaardigheden. Hier ging hij met sprongen vooruit. Hij werd zelfs geselecteerd tijdens de Nationale Special Olympics om deel te nemen aan de Internationale Special Olympics in 2007 die in China gehouden werden. Hij kwam terug met een aantal medailles.
Tijdens de deelname van Simon aan het Sibusiso programma zagen de onderwijzers dat hij talent heeft om te tekenen. Ook is hij in staat, ondanks zijn handicap, om leiding te geven aan jongeren van zijn leeftijd zowel in de klas als daarbuiten.
In 2010 hebben de onderwijzers van Sibusiso Simon vaardigheden aangeleerd waarmee hij een goede assistent voor hen zou kunnen zijn. Als assistent teacher doet hij het goed alhoewel hij soms problemen heeft met snel reageren ten gevolgen van zijn slechthorendheid.
Zijn gehoor is getest om na te gaan of een gehoorapparaat hem zou kunnen helpen. Uit de test is gebleken dat hij met zijn rechter oor nauwelijks iets kan horen en er iets meer mogelijkheden zijn met zijn linker oor. Het zou de moeite waard zijn om uit te proberen of een gehoorapparaat hem zou kunnen helpen.
De firma Schoonenberg uit Oud Beijerland heeft een gehoorapparaat geschonken. Simon is er ontzettend blij mee. Hij kan nu een klein beetje horen en dit helpt hem enorm om sneller te kunnen reageren.
